X
تبلیغات
جاستین بیبر و سلنا گومز - بیو گرافی

جاستین بیبر و سلنا گومز

جاستین بیبر و سلنا گومز

بیو گرافی

  /* Common style for 2011 banners */ /* Suppress lock icon for secure links in the banner */ #centralNotice a[href^="https://"], .link-https { background-image: none !important; padding: 0 !important; } /* Set a grey border, grey background, etc. */ .cn-fundraiser-banner { position: relative; border: 1px solid silver; background-color: #fbfbfb; margin-bottom: 0.5em !important; padding-top: 1em; padding-bottom: 1em; text-align:center; } /* Put the little X in the top-right (ltr) or top-left (rtl) corner */ #cn-toggle-box { position: absolute; z-index: 51; top: 7px; } body.ltr #cn-toggle-box { right: 7px; } body.rtl #cn-toggle-box { left: 7px; } #cn-toggle-box img { display: block; } /* Put the big X in the top-right (ltr) or top-left (rtl) corner */ #cn-close-box { position: absolute; z-index: 51; top: 5px; } body.ltr #cn-close-box { right: 5px; } body.rtl #cn-close-box { left: 5px; } #cn-close-box img { display: block; } /* Bold, blue text */ .cn-blue-text { font-weight: bold; color: #6e98c2; text-align: center; font-size: 1.3em; } /* Bigger bold, blue text */ .cn-bold-blue-text { font-size: 2.25em; font-weight: bold; color: navy; text-align: center; padding: 0.5em !important; line-height: 1em; direction: ltr; // Temporary fix for FRDrill 6. Will be removed later (breaks RTL when we have translations) } /* For buttons in the lower right (ltr) or left (rtl) corner */ .cn-bottom-right-float { position: absolute; z-index: 50; bottom: 1em; } body.ltr .cn-bottom-right-float { right: 1em; } body.rtl .cn-bottom-right-float { left: 1em; } /* For buttons in the upper left (ltr) or right (rtl) corner */ .cn-top-left-float { position: absolute; z-index: 50; top: 1em; } body.ltr .cn-top-left-float { left: 1em; } body.rtl .cn-top-left-float { right: 1em; } /* To make the entire banner clickable */ a.cn-full-banner-click { display:block; position:relative; height:100%; width:100%; } #notice-button-2011 { height: 30px; text-align: center; background-color: transparent; } body.ltr #notice-button-2011 { float: right; } body.rtl #notice-button-2011 { float: left; } #notice-button-2011-start { float: right; background-image: url(//upload.wikimedia.org/wikipedia/foundation/a/a7/CNtranslatebutton2.png); background-position: right bottom; width: 4px; height: 30px; } #notice-button-2011-end { float: right; background-image: url(//upload.wikimedia.org/wikipedia/foundation/a/a7/CNtranslatebutton2.png); background-position: left top; width: 4px; height: 30px; } #notice-button-2011-label { float: right; background-image: url(//upload.wikimedia.org/wikipedia/foundation/a/a7/CNtranslatebutton2.png); background-position: center center; background-repeat: repeat-x; font-family: sans-serif; font-size: 1em; font-weight: bold; color: black; line-height: 30px; height: 30px; padding: 0 4px; white-space: nowrap; text-decoration: none; cursor: pointer; } #notice-button-2011-label:hover{ text-decoration: none; cursor: pointer; } #notice-button-2011-Editor { position:absolute; height: 30px; text-align: center; background-color: transparent; bottom: 15px; } body.ltr #notice-button-2011-Editor { left: 40px; } body.rtl #notice-button-2011-Editor { right: 40px; } #notice-button-2011-start-Editor { float: left; background-image: url(//upload.wikimedia.org/wikipedia/foundation/a/a7/CNtranslatebutton2.png); background-position: left top; width: 4px; height: 30px; } #notice-button-2011-end-Editor { float: left; background-image: url(//upload.wikimedia.org/wikipedia/foundation/a/a7/CNtranslatebutton2.png); background-position: right bottom; width: 4px; height: 30px; } #notice-button-2011-label-Editor { float: left; background-image: url(//upload.wikimedia.org/wikipedia/foundation/a/a7/CNtranslatebutton2.png); background-position: center center; background-repeat: repeat-x; font-family: sans-serif; font-size: .5em; font-weight: bold; color: black; line-height: 30px; height: 30px; padding: 0 4px; white-space: nowrap; } #B12_JimmyBlank { position: absolute; background-image: url(//upload.wikimedia.org/wikipedia/foundation/b/b5/Jimmy_ks_close.png); background-repeat: no-repeat; margin-bottom: 0.5em !important; background-color:#FFFFFF; border: solid 1px silver; height:172px; overflow: hidden; top: -9999px; } body.ltr #B12_JimmyBlank { background-position: bottom left; left: -9999px; } body.rtl #B12_JimmyBlank { background-position: bottom right; right: -9999px; } #B12_JimmyBlank a { text-decoration: none; } #B12_JimmyBlank a:hover { text-decoration: none; } #cn-bold-blue-text:hover { text-decoration: underline; } /* Bigger bold, blue text */ #B12_JimmyBlank #cn-bold-blue-text { font-size: 2.25em; font-weight: bold; font-family: Helvetica, Arial, sans-serif; color: navy; padding: 1.5em 80px 0.8em 210px; line-height: 1em; text-align:center; } Please read:
a personal appeal fromWikipedia founder Jimmy Wales هم‌اکنون بخوانید mw.centralNotice.initialize(); جاستین بیبر از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به: ناوبری، جستجو جاستین بیبر جاستین بیبر در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۲ در کن، فرانسه اطلاعات هنرمند نام اصلی جاستین دِرو بیبر نام مستعار جِی‌بی زادروز ۱ مارس ۱۹۹۴(۱۹۹۴-03-۰۱) ‏(۱۸ سال)‎۱۰ اسفند ۱۳۷۲ اهل کشور  کانادا سبک‌ها پاپ، آراندبی کار(ها) خواننده، بازیگر، ترانه‌سرا ساز(ها) آواز، گیتار، کیبورد، ترومپت مدت کار ۲۰۰۹ - اکنون ناشر(ها) آیلند، آربی‌ام‌جی وب‌گاه justinbiebermusic.com
جاستین درو بیبر (به انگلیسی: Justin Drew Bieber) (زادهٔ ۱ مارس ۱۹۹۴)؛ خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر و سرگرمی‌ساز نوجوان اهل کانادا است. او در سال ۲۰۰۷، با قرار دادن ویدئوهایی از خواندن خود در یوتوب، در بین کاربران آن وب‌گاه محبوب شد و در سال ۲۰۰۸ توسط اسکوتر براون، (کسی که بعدأ مدیر برنامه‌هایش شد) به صنعت موسیقی وارد شد. او به طور رسمی خوانندگی را از سال ۲۰۰۹ و با انتشار آلبوم چندآهنگهٔ دنیای من شروع کرد. در سال ۲۰۱۰ اولین آلبوم استودیویی‌اش با نام دنیای من ۲ که ادامهٔ آلبوم چندآهنگهٔ قبلی‌اش با نام دنیای من بود، منتشر شد و در رتبهٔ ۱ جدول بیلبورد ۲۰۰ جای گرفت. پس از انتشار آلبوم دنیای من ۲ توری جهانی را با نام تور دنیای من آغاز کرد. فیلم سه‌بعدی او نیز با نام هرگز نگو هرگز که یک مستند کنسرتی است در اوایل سال ۲۰۱۱ اکران شد و به پرفروش‌‌ترین فیلم مستند، موزیکال و کنسرتی تاریخ آمریکا تبدیل شد. در اواخر سال ۲۰۱۱ دومین آلبوم استودیویی وی با نام زیر دارواش به بازار آمد که همانند آلبوم اولش، شمارهٔ ۱ جدول بیلبورد ۲۰۰ شد. سومین آلبوم استودیویی وی با نام باور در پایان بهار ۲۰۱۲ پخش شد. بیبر توانسته جوایز معتبری در صنعت موسیقی بدست آورد که جایزهٔ‌ «بهترین خوانندهٔ جدید سال ۲۰۱۰» از مراسم جایزهٔ موزیک ویدیوی ام‌تی‌وی از جمله آن است. از دیگر دستاوردهای جاستین، ثبت رکورد «محبوب‌ترین ویدئوی آنلاین» برای ویدئوی ترانهٔ «عزیزم» در نسخهٔ ۲۰۱۲ کتاب گینس است.[۱] به گفتهٔ خودش، او تحت تاثیر هنرمندان سیاه‌پوست همانند مایکل جکسون است. جاستین در سال ۲۰۱۱، از طرف مجلهٔ تایم به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد تأثیر گذار سال انتخاب شد. همچنین در سال ۲۰۱۱، به عنوان دومین فرد ثروتمند زیر ۳۰ سال ۱۲ ماه گذشته نیز معرفی شد. در سال ۲۰۱۲ مجلهٔ فوربس اعلام کرد که درآمد بیبر در دو سال گذشته ۱۰۸ میلیون دلار بوده است و تا مه ۲۰۱۲ بیش از ۱۵ میلیون نسخه از آلبوم‌هایش در جهان به فروش رسیده است. همچنین توسط همین مجله در رتبهٔ سوم فهرست صد شخصیت مشهور قدرتمند سال ۲۰۱۲ قرار گرفت.[۲] محتویات [نهفتن]  ۱ نخستای زندگی و پیش از سرشناسی ۲ پیشه ۲.۱ ۲۰۰۸: آغاز کار ۲.۲ ۲۰۰۹: آلبوم دنیای من ۲.۳ ۲۰۱۰: آلبوم دنیای من ۲٫۰ ۲.۴ ۲۰۱۱: فیلم سه‌بعدی هرگز نگو هرگز و آلبوم زیر دارواش ۲.۵ ۲۰۱۲: آلبوم باور ۳ موهای جاستین بیبر ۴ تاثیر اینترنت در موفقیت بیبر ۵ انتقادات و شایعات ۵.۱ اتهام پدر بودن ۶ اعتقادات و گرایش‌های مذهبی ۶.۱ مذهب ۶.۲ اعتقادات ۷ آلبوم شناسی ۸ فیلم‌ها ۹ جستارهای وابسته ۱۰ واژه‌نامه ۱۱ منابع ۱۲ پیوند به بیرون نخستای زندگی و پیش از سرشناسی [ویرایش] جاستین بیبر در تاریخ ۱ مارس ۱۹۹۴ (‎۱۰ اسفند ۱۳۷۲) در لندن، انتاریو به دنیا آمد و در شهر استرت‌فورد، انتاریو[و ۱] بزرگ شد. پدر بزرگ پدری او اهل آلمان بود که مدت‌ها قبل به کانادا مهاجرت کرد. مادر جاستین، پتی مالته،[و ۲] نیز فرانسه-کانادایی تبار است. مادرش وقتی که ۱۸ ساله بود جاستین را باردار شد. وقتی جاستین ۲ ساله بود پدرش، جرمی بیبر،[و ۳] برای ازدواج با زن دیگری پتی را طلاق داد و مادرش او را به تنهایی و با درآمد کمی که از کارش بدست می‌آورد بزرگ کرد. در حالی که جاستین بزرگ می‌شد مادرش نحوهٔ نواختن پیانو، درام، گیتار و ترومپت را به او آموخت. اوایل سال ۲۰۰۷ زمانی که او ۱۲ ساله بود در مسابقه‌ای محلی که در شهر استرت‌فورد برگزار می‌شد شرکت کرد و آهنگی از نی-یو به نام «So Sick» را خواند و به رتبه دوم رسید. سپس مادرش فیلم‌هایی از این مسابقه را در یوتوب گذاشت تا دوستان و آشنایان آن را ببینند. پتی که متوجه علاقه مردم به فیلم‌های پسرش شد شروع به گذاشتن فیلم‌های جدیدی از او در یوتوب کرد. او به این کارش ادامه داد تا این که بازدید از ویدیو‌های پسرش به ۱۰ میلیون رسید. پیشه [ویرایش] ۲۰۰۸: آغاز کار [ویرایش] جاستین در نیویورک ۱ سپتامبر ۲۰۰۹ بعد از محبوبیت ویدیوهای بیبر در یوتوب، اسکوتر براون به طور تصادفی یکی از ویدیوهای او را مشاهده کرد. براون که تحت تاثیر استعداد بیبر قرار گرفته بود، شروع به تماشای تمام ویدیوهای او در مسابقهٔ مدرسه کرد و در نهایت با پتی تماس گرفت تا پیرامون استعداد فوق العادهٔ پسرش صحبت کند. پتی در ابتدا علاقه‌ای به این که پسرش یک سوپر استار شود نشان نمی‌داد اما بعد از مدتی رضایت داد تا براون، جاستین را برای ضبط چند آهنگ آزمایشی به آتلانتا ببرد. یک هفتهٔ بعد، براون، جاستین را با آشر، خوانندهٔ معروف پاپ و آر اند بی آشنا کرد. به این ترتیب بود که جاستین به گروه موسیقی ریموند و براون (گروه موسیقی آشر ریموند و اسکوتر براون) که به اختصار آربی‌ام‌جی خوانده می‌شد، پیوست. در اکتبر ۲۰۰۸ بیبر قرارداد خود را با کمپانی آیلند رکوردز امضا کرد و اسکوتر براون مدیر برنامه‌های او شد. در همان زمان جاستین به همراه مادرش به آتلانتا نقل مکان کرد. ۲۰۰۹: آلبوم دنیای من [ویرایش] در ژوئیه ۲۰۰۹ اولین تک‌آهنگ بیبر با نام «یک بار» در رادیو پخش شد. این تک‌آهنگ در اولین هفتهٔ انتشارش توانست رتبه ۱۲ را در جدول ۱۰۰ اثر برتر کانادا و رتبهٔ ۱۷ را در جدول ۱۰۰ اثر برتر بیلبورد بدست آورد. اولین اثر بیبر با نام «دنیای من» که آلبومی چندآهنگه (EP) بود، در تاریخ ۱۷ نوامبر ۲۰۰۹ روانه بازار شد. این آلبوم در بیلبورد ۲۰۰ به رتبهٔ ۶ دست یافت و در کمتر از یک سال، ۱ میلیون نسخه فروش داشت.[۳] سه تک‌آهنگ این آلبوم به نام‌های «یک دختر تنها»، «مرا دوست بدار» و «دختر محبوب» در جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد جز ۴۰ اثر برتر شدند. در ۲۰ دسامبر ۲۰۰۹ جاستین آهنگ «روزی در کریسمس»[و ۴] را به مناسبت کریسمس برای رئیس جمهور آمریکا، باراک اوباما و همسر او، میشل، در کاخ سفید اجرا کرد. («روزی در کریسمس» را استیو واندر در سال ۱۹۶۷ برای کریسمس خواند و مایکل جکسون آن را برای کریسمس ۱۹۷۰ باز خوانی کرد). او همچنین در پنچاه و دومین مراسم اهدای جوایز گرمی حاضر شد. در همان شب پس از مراسم گرمی جاستین به همراه ۸۴ خوانندهٔ دیگر برای خواندن تک‌آهنگ خیریه «ما دنیاییم ۲۵ برای هائیتی» که به مناسبت ۲۵اُمین سالگرد ترانهٔ «ما دنیاییم» و جمع‌آوری کمک برای زلزله زدگان هائیتی بازخوانی می‌شد به استودیویی رفتند. جاستین در بین آن خوانندگان جوان‌ترین بود. («ما دنیاییم» نوشتهٔ مایکل جکسون و لایونل ریچی، برای کمک به قحطی زدگان آفریقا به همراهی ۴۳ تن از ابر خوانندگان آن زمان بعد از مراسم گرمی در سال ۱۹۸۵ ضبط شد). ۲۰۱۰: آلبوم دنیای من ۲٫۰ [ویرایش] جاستین بیبر در سال ۲۰۱۰ این آلبوم اولین آلبوم استودیویی بیبر است. قبل از دنیای من ۲٫۰، آلبومی چند آهنگه به نام «دنیای من» که تنها ۲۵ دقیقه زمان داشت منتشر شد. در ۱۹ مارس ۲۰۱۰ اولین آلبوم استودیویی بیبر با نام «دنیای من ۲.۰» منتشر شد. اولین تک‌آهنگ این آلبوم، ترانهٔ «عزیزم» بود که با هم‌خوانی لوداکریس در ژانویهٔ ۲۰۱۰ منتشر شد و با فروش بیش از ۶ میلیون نسخه تا پایان سال ۲۰۱۰، پرفروش‌ترین و موفق‌ترین ترانهٔ وی تا به امروز است.[۴] این ترانه در جداول موسیقی آمریکا به رتبهٔ ۵ رسید و در هفت کشور دیگر در ۱۰ ترانهٔ برتر قرار گرفت و در فرانسه شماره ۱ شد. سپس او اولین تور رسمی خودش را با نام «تور دنیای من» در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۰ (‎۱ مرداد ۱۳۸۹) و از شهر هارتفورد آغاز کرد. در ماه ژوئیه ۲۰۱۰، بیبر، جستوجو شده‌‌ترین فرد مشهور در اینترنت بود. در همان ماه، ویدئوی ترانهٔ «عزیزم»، با بیش از ۲۵۰ میلیون بازدید در سایت یوتوب، به «پر بازدیدترین ویدئوی تاریخ تاسیس یوتوب» بدل گشت. هم زمان با این اتفاق، این ویدئو به «دوست نداشتنی‌ترین ویدئوی یوتوب» تبدیل شد. در سپتامبر ۲۰۱۰ گزارش شد که حساب کاربری بیبر در توییتر، به تنهایی ۳ درصد از ترافیک روزانهٔ این سایت را دارد. در ژوئیه ۲۰۱۰، او کار ضبط دومین آلبوم استودیویی خود را آغاز کرد. ۲۰۱۱: فیلم سه‌بعدی هرگز نگو هرگز و آلبوم زیر دارواش [ویرایش] در فوریه ۲۰۱۱ فیلم سه‌بعدی‌ای به نام جاستین بیبر: هرگز نگو هرگز به کارگردانی جون چو، کارگردان فیلم Step Up 3D اکران شد. این فیلم توانست رکورد فیلم این آخرش است مایکل جکسون (۲۰۰۹) را در میزان فروش در کشور آمریکا بشکند و به پرفروش‌ترین فیلم موزیکال، کنسرتی و مستند آمریکا تبدیل شود. در سال ۲۰۱۱ او از طرف مجله تایمز به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد تأثیر گذار سال انتخاب شد.[۵] در مه ۲۰۱۱ جاستین بیبر ۶ جایزهٔ بیلبورد را از آن خود کرد. در این مراسم، جاستین بیبر و امینم، هر یک با ۶ جایزه، بیشترین تعداد جایزه را از آن خود کردند.[۶] او در ژوئن ۲۰۱۱، از طرف مجلهٔ فوربس به عنوان دومین فرد ثروتمند مشهور زیر ۳۰ سال در ۱۲ ماه گذشته انتخاب شد. او در این فهرست جوان‌ترین ستارهٔ موسیقی بود. طبق بررسی‌های این مجله، دستمزد او در ۱۲ ماه گذشته، ۵۳ میلیون دلار بوده‌است.[۷] بیبر از این زمان به بعد رابطه‌ای عاشقانه‌ای با سلنا گومز برقرار کرد. رابطه‌ای که تا مدت‌ها از طرف هر دو تکذیب می‌شد.[۸] دومین آلبوم استودیویی جاستین با نام زیر درخت دارواش در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۱ (‎۱۰ آبان ۱۳۹۰) منتشر شد. این آلبوم در هفتهٔ اول انتشارش در رتبهٔ ۱ جدول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت و باعث شد تا جاستین به جوان‌ترین خوانندهٔ تاریخ تبدیل شود که آلبوم کریسمس‌اش در جدول آمریکا شماره یک می‌شود. رکورد قبلی برای آلبوم کریسمسِ الویس پریسلی بود که در سال ۱۹۵۷ و در ۲۴ سالگی‌اش منتشر شد.[۹] همچنین زیر درخت دارواش سومین آلبوم جاستین است که در جدول بیلبورد ۲۰۰ شماره یک می‌شود. جاستین بیبر با این آلبوم به اولین خواننده‌ای تبدیل شد که قبل از تولد ۱۸ سالگی‌اش، ۳ آلبوم شماره یک در جدول بیلبورد ۲۰۰ دارد. (اولین آلبوم شماره یک او دنیای من ۲.۰ و دومین آلبوم هرگز نگو هرگز - ریمیکس‌ها بود.)[۱۰] ۲۰۱۲: آلبوم باور [ویرایش] جاستین در اوایل سال ۲۰۱۲ میلادی و در آستانهٔ ۱۸ سالگیش، در مصاحبه‌ای با مجلهٔ وی، از حرفه و تأثیرش در آینده سخن گفت: من هرگز نمی‌خواهم چیزی شوم که مردم می‌خواهند. اینکه در پارتی‌های شبانه شرکت کنم و گرفتار الکل شوم. من هرگز نمی‌خواهم طوری رفتار کنم که احترام بچه‌ها و والدین‌شان را از دست بدهم. من می‌خواهم توانایی انجام کاری که مایکل جکسون کرد را داشته باشم. او همواره ترانه‌های پرهیزکارانه و پاک می‌خواند. و همیشه بچه‌ها، مادربزرگ‌ها و پدربزرگ‌هایشان او را دوست می‌داشتند. من نمی‌خواهم در مورد رابطه‌های جنسی و مواد مخدر بخوانم و ناسزا بگویم. می‌خواهم در مورد عشق بخوانم و شاید وقتی بزرگ‌تر شدم بیشتر عاشق شوم. اما می‌خواهم مورد احترام همه باشم.[۱۱][۱۲] در اواخر مارس ۲۰۱۲ نخستین تک‌آهنگ از آلبوم باور به نام «دوست‌پسر» به صورت رسمی منتشر شد. آلبوم باور در پایان بهار ۲۰۱۲ منتشر شد. در بیلبورد ۲۰۱۲ این خواننده جوان جایزه Top Social Artist (بالاترین خواننده اجتماعی ) را ازان خودش کرد .[۱۳]در ادامه از طرف کاربران و بینندگان به عنوان بهترین اجرا با 41 درصد آرا [۱۴] در بیلبرد انتخاب شد ( جاستین در بیلبورد برنامه آخرین آهنگ خودش Boyfriend رو اجرا کرد ) . موهای جاستین بیبر [ویرایش] حالت خاص موهای جاستین بیبر در بین دختران نوجوان محبوب است و استایل موهای او در بین پسران جوان بسیار کپی شده‌است.[۱۵] این نوع استایل پس از بیبر در بین لزبینها نیز مجبوبیت پیدا کرده‌است.[۱۶][۱۷] در فوریه ۲۰۱۱، بیبر فرم موهای خود را تغییر داد و آن را کوتاه کرد. پس از کوتاه کردن، او قسمتی از موهایش را برای فروش در سایت ای‌بی قرار داد که پس از ۹۸ پیشنهاد، به قیمت ۴۰،۶۶۸ دلار به فروش رفت.[۱۸] سپس سودش را به یک مؤسسهٔ حفاظت از حیوانات بخشید. تاثیر اینترنت در موفقیت بیبر [ویرایش] روزنامهٔ آبزرور که در انگلستان منتشر می‌شود، در گزارشی اعلام کرده که تاثیرات بیبر در بین جوامع مجازی، بیشتر از افرادی چون باراک اوباما و دالایی لاما است. مطابق گفتهٔ جن هافمن از روزنامهٔ نیویورک تایمز، «یکی از تاثیرات بیبر در جوامع مجازی، حساب کاربری او در سایت یوتوب است. قبل از این که بیبر اولین اثر خود را (دنیای من) منتشر کند، حساب یوتوب او تا اواسط ماه نوامبر ۲۰۰۹، میلیون‌ها بازدید داشته است». بیبر این موفقیت را مدیون اسکوتر براون بود. اولین کاری که براون کرد، بارگذاری ویدئوهای خانگی بیشتر از بیبر در یوتوب بود تا رتبهٔ جاستین در یوتوب بالاتر برود. من گفتم: جاستین. طوری بخون که انگار کسی در اتاق نیست. ما با دوربین‌های گرون قیمت فیلم نمی‌گیریم. ما این کار رو به بچه‌ها می‌سپاریم. بزار اونا این کارو انجام بدن. بیبر همچنان به بارگذاری ویدئوهای جدید در همان حساب کاربری ادامه داد و یک حساب کاربری در سایت توییتر نیز راه‌اندازی کرد و به طور مرتب با طرفدارانش ارتباط برقرار کرد. این حساب بیبر در توییتر، تا نوامبر ۲۰۱۰، ۶ میلیون دنبال کننده را جذب خود کرد. هم اکنون به طور متوسط روزانه ۲۴،۰۰۰ دنبال کننده به این حساب اضافه می‌شود. این دو حساب کاربری نقش اصلی را در شناساندن بیبر و همچنین فروش ترانه‌هایش داشته است به طوری که موزیک ویدئوی ترانهٔ «یک بار» پس از بار شدن در یوتوب به سرعت، به فروش رفت. انتقادات و شایعات [ویرایش] جاستین بیبر در حال اجرای کنسرت در جشن «غلتاندن تخم مرغ» در کاخ سفید در ۵ آوریل ۲۰۱۰ بیبر در اغلب مواقع، به خاطر جوان‌تر نمایاندن چهره و صدای خود نسبت به سن‌اش و همچنین موسیقی تین-پاپ‌اش و ظاهر و توجه مداوم رسانه‌ها، مورد انتقاد قرار می‌گیرد. نیک کالینز از روزنامهٔ دیلی تلگراف بر این باور است که: «شخصیت و طرز برخورد بیبر، به ویژه، نوع واکنشش در برابر منتقدان اینترنتی‌ای که دربارهٔ ظاهر نوجوانانه‌اش، آهنگ‌های تین-پاپ‌اش، وجه‌اش به عنوان بتی که دختران نوجوان عاشق‌اش هستند و شیوهٔ رفتار و سخن گفتنش، او را نقد و نکوهش می‌کنند، تند و هجومی به نظر می‌رسد. که این رفتار از نظر مخالفان و منتقدان بیبر بیشتر مناسب رپرهاست تا شخصی مانند او که از طبقهٔ متوسط برخاسته است».[۱۹] همچنین او به طور مکرر هدف وبلاگ‌ها، هکرها و به خصوص گروه‌های ناشناش سایت ۴چن، کاربران یوتوب و گروه‌های کاربری در فیس بوک قرار گرفته است. از موفق‌ترین کارهای این گروه‌ها، تبدیل کردن واژهٔ «جاستین بیبر سیفیلیس» به یکی از پرجستجوترین واژه‌های گوگل در سال ۲۰۱۰، هک کردن ویدئوهای بیبر در یوتوب به طوری که کاربران در هنگام بازدید از آن‌ها به سایت‌های دیگر راهنمایی می‌شدند و یا با پیامی مبنی بر اینکه: «جاستین بیبر در تصادف رانندگی جان خود را از دست داد» مواجه می‌شدند، تغییر عکس او در سایت به یک عکس پورنوگرافی و همچنین پخش کردن شایعات و جک‌های مختلف از قبیل: بیبر مرده است، به مکتبی گراییده است و حتی اینکه مادرش، پتی مالته، در ازای ۵۰،۰۰۰ دلار قرار است عکسی بدون لباس را از خود بر روی جلد مجلهٔ پلی بوی چاپ کند. تمام این ماجراها باعث شد تا شرکت‌های اینترنتی، سیستم‌های امنیتی خود را برای جلوگیری از نفوذ هکرها تقویت کنند؛ بیبر هم در توییتر خود نوشت که هنوز زنده است و آن شایعه دربارهٔ مادرش دروغ بوده و باعث «از کوره در رفتنش شده است». از جالب توجه‌ترین اتفاقات، کمپینگی بود که قرار بود جاستین بیبر را تحت عنوان تور جدیدش به کره شمالی ببرد. این کمپینگ در پی رای دادن کاربران سایت‌های ۴چن، دیگ و ردیت در سایت رسمی تور بیبر به راه افتاد. اما این کار غیر ممکن بود، زیرا دولت کرهٔ شمالی به بیبر برای وارد شدن به این کشور اجازه نمی‌داد. گروه موسیقی یونیورسال هم هرگونه دخالت در این رای گیری را رد کرد و در مصاحبه با بی‌بی‌سی، این اتفاق را «فریب اینترنتی» خواند. اتهام پدر بودن [ویرایش] در ماه نوامبر ۲۰۱۱ دختری ۲۰ ساله با نام ماریا یتر (Mariah Yeater) اعلام کرد که جاستین پدر بچهٔ ۳ ماهه‌اش است. او گفت که در کنسرت ماه اکتبر شهر لس‌آنجلس که در سالن استیپلز سنتر برگزار شد، محافظ شخصی جاستین او را به پشت صحنه دعوت کرد. ما سریعاً متوجهٔ رابطهٔ عاشقانهٔ بین خودمان شدیم، و شروع به بوسیدن هم کردیم. کمی بعد جاستین پیشنهاد کرد که به یک مکان خلوت برویم تا تنها باشیم ... من قبول کردم. و او به من گفت که می‌خواهد با من کمی عشق‌بازی کند و گفت که این «اولین بارش» است. این دختر از جاستین تقاضا کرده است تا هزینهٔ نگه‌داری و آسایش بچه‌اش را بپردازد. همچنین جلسهٔ شنودی برای رسیدگی به این شکایت در دادگاه در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۱ (‎۲۴ آذر ۱۳۹۰) برگزار خواهد شد.[۲۰] جاستین این شایعه را رد کرد و در پاسخ گفت که هرگز این دختر را ندیده است.[۲۱] من به شایعات اهمیت نمی‌دم ... من بر واقعیت متمرکز می‌شوم ... مرا براساس موسیقی‌ام قضاوت کنید.[۲۲] اما وکلای ماریا یتر می‌گویند که «شواهد معتبری» دارند تا ثابت کنند جاستین پدر آن بچه است.[۲۳] جاستین بیبر نیز اعلام کرد که آزمایش دی‌ان‌ای (DNA) می‌دهد تا «ثابت کند که پدر بچه‌ای نیست».[۲۴] اعتقادات و گرایش‌های مذهبی [ویرایش] مذهب [ویرایش] جاستین بیبر در «تور دنیای من». ۲۳ آپریل ۲۰۱۱، اندونزی جاستین بیبر یک مسیحی است[۲۵] من یک فرد مذهبی نیستم. من یک روحانی‌ام ... من باور دارم که یک قدرت بالاتر از هدایت در زندگی همه وجود دارد! من برای تایید کردن دعاهایم به کلیسا نمی‌رم و به جای این کار تمرکز بر دعا کردن به صورت خصوصی با خدا میکنم ... ما آدم‌های مذهبی زیادی داریم. من سعی ندارم به اون‌ها توهین کنم ولی فکر کنم اون‌ها گم شدند و فقط به کلیسا میرن ... ولی برای من اینطور نیست. من به کلیسا نمیرم ولی به جاش تمرکز بر دعا کردن می‌کنم. مردم می‌تونن بگن که «اگر تو به کلیسا نمی‌ری پس مسیحی نیستی!» اما هستم. من با او حرف می‌زنم.[۲۶] قابل ذکر است که جاستین در اواخر سال ۲۰۱۱ میلادی عکس مسیح را بر روی پای چپش خالکوبی کرد. اسکوتر براون، مدیر برنامه یهودی جاستین بیبر و کسی که اولین بار استعداد وی را در اینترنت کشف و او را به دنیای حرفه‌ای موسیقی وارد کرد در مصاحبه با روزنامهٔ هاآرتص، نخستین بار پرده از گرایش‌های یهودی جاستین برداشت.[۲۷] همچنین اسکوتر براون در فیلم مستند «جاستین بیبر: هرگز نگو هرگز» بیان کرد که جاستین قبل از شروع همه کنسرت‌هایش ابتدا دعای «شیما» (نیایش یهودیان) را با گروه موسیقی‌اش زمزمه می‌کند و پس از آن دعای مسیحیان را می‌خواند، اسکوتر براون در بخش دیگری از این فیلم می‌گوید: «کودکانی وجود دارند که قربانی یهودی ستیزی هستند، آن‌ها با دیدن این فیلم با کسی که هم فرهنگ خودشان است آشنا می‌شوند و من هم به همین دلیل احساس خیلی خوبی دارم.[۲۸] شایعهٔ پیوند جاستین بیبر با یهودیت پس از سفر او به اسرائیل در ماه آوریل ۲۰۱۱ و در ادامهٔ «تور دنیای من» پررنگ‌تر شد. در این سفر از طرف اسکوتر براون، تقاضای ملاقات جاستین با بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل صورت گرفت که بعداً عنوان شد این تقاضا از سوی نتانیاهو رد شده است.[۲۹] خود جاستین بیبر سفر به اسرائیل را صرفا جهت اجرای کنسرت ذکر کرده و هرگونه ارتباط این سفر با سیاست را رد نموده است. این در حالیست که قرار بود بیبر با کودکان اسرائیلی آسیب دیده از حملات موشکی حماس دیدار کند ولی به جای آن ۷۰۰ بلیط رایگان به کودکان اسرائیلی مرز اسرائیل با غزه جهت شرکت در کنسرتش در تل آویو بخشید.[۳۰] شایعات مبنی بر یهودی بودن بیبر پس از شرکت او در مراسم عروسی دان کیتر (گیتاریست یهودی گروهش) در تورنتو بالا گرفت. در آن مراسم بیبر با کلاه کیپا (کلاه سنتی یهودیان) شرکت کرده بود تا به ریشه‌های یهودی گروهش احترام بگذارد.[۳۱] همچنین جاستین و پدرش هنگام حضور در اسرائیل بر بدن خود خالکوبی‌ای (تاتو) حک کردند. در این تاتو کلمه «یشوا» (عیسی) به حروف عبری نوشته شده است.[۳۲] [۳۳] اعتقادات [ویرایش] جاستین بیبر در بهار سال ۲۰۱۰ او در فوریهٔ ۲۰۱۱ با مجلهٔ رولینگ استون مصاحبه‌ای انجام داد.[۳۴] از او سوال شد که آیا، معتقد است که انسان تا قبل از ازدواج، نباید رابطهٔ جنسی داشته باشد؟ بیبر پاسخ داد: «من اعتقاد دارم که نباید با کسی سکس داشت مگر اینکه آن شخص را دوست داشته باشی.» سپس نظر بیبر را دربارهٔ سقط جنین پرسید. او جواب داد: «من اعتقادی به این کار ندارم. مثل این میمونه که یک بچه رو بکشی!» اما وقتی از بیبر دربارهٔ سقط جنین ناشی از حاملگی ناخواسته و تجاوز به عنف سوال کرد، او جواب داد: «خوب. من فکر می‌کنم که این اتفاق به راستی خیلی ناراحت کننده‌است، اما هر اتفاقی یک دلیل دارد. من نمی‌دونم که چطور برای این کارشون (سقط جنین) این دلیل (حاملیگی ناخواسته) رو میارن! من تا حالا در این موقعیت قرار نگرفتم، پس نمی‌تونم دربارهٔ این عمل قضاوت کنم.» در برخی از مصاحبه‌ها، بیبر دربارهٔ همجنس‌گرایی صحبت کرد؛ او توضیح می‌دهد: «هر کسی اختیار اعمال خودش را دارد. این کار روی برخورد من با آن شخص تاثیر نمی‌گذارد و همچنین نباید روی رفتار هیچکس دیگری تأثیر داشته باشد». اما رولینگ استون اظهار می‌کند که: «مشخص نیست که آیا جاستین بیبر، همجنس‌گرایی را به عنوان یک سبک زندگی، قبول دارد یا خیر».[۳۵] او همچنین یکی از اعضای «پروژهٔ بهتر می‌شود» که پروژه‌ای درباره حمایت از حقوق همجنسگرایان است، می‌باشد.[۳۶][۳۷] وقتی در مصاحبه‌ای از بیبر دربارهٔ استفاده از صحنه‌های سکسی و جنسی در موزیک ویدئوها سوال شد؛ او از این که این کار را در هنر موسیقی انجام می‌دهند ابراز ناراحتی کرد و گفت: «می‌خواهم خط مایکل جکسون را دنبال نمایم». او اضافه کرد که: «تا همیشه فقط یک مایکل جکسون خواهد بود. او همه چیز را درست انجام می‌داد. ترانه‌هایش احمقانه یا خارج از خطوط وی نبودند. هر فردی دوست دارد که شانس این را داشته باشد که به جایگاهی همچون وی دست یابد، یعنی در آن سطح و منزلت. من هم همین طور. نمی‌خواهم خیلی زود بزرگ شوم. بسیاری از مردم که این را می‌خواهند، در اشتباه هستند». بیبر یکی از هوادارن و تاثیر پذیرفتگان از مایکل جکسون است. او بارها در مصاحبه‌هایش از وی سخن گفته‌است. او در ۳۸امین مراسم اهدای جوایز موسیقی آمریکا در سال ۲۰۱۰، پس از دریافت جایزه‌اش گفت: «می‌خواهم از مایکل جکسون قدردانی کنم. بدون مایکل جکسون هیچ یک از ما اینجا نبودیم». بیبر همچنین از هواداران خوانندگان سیاهپوست، همانند: بویز تو من و توپاک شکور است. او می‌گوید: «موسیقی، موسیقی است. من کاملا از مایکل جکسون و بویز تو من و دیگر هنرمندان سیاه پوست تاثیر گرفته‌ام. این‌ها کسانی هستند که من دوستشان دارم و برام فرقی نمی‌کند که آن‌ها چه رنگی هستند. مایکل [جکسون] قادر بود که تمام بینندگان را از کوچک‌ترین تا بزرگ‌ترینشان را تحت تاثیر قرار دهد. او هیچ وقت خودش را محدود نمی‌کرد. او خیلی بزرگ بود. همه دوستش داشتند و او هدف من است. می‌خواهم همانند او مردم را شاد کنم، الهام‌گرشان باشم و همه را تحت تأثیر خود قرار بدم». این تاثیر بیبر از جکسون، در آثار و رفتار او بسیار مشهود است به طوری که تلویزیون ABC، بیبر را «مایکل جکسون فردا» نامیده‌است. در اکثر آثار بیبر همانند ترانه‌ها و موزیک ویدئوها، نشانه‌هایی از جکسون است؛ همانند ترانه‌های «دعا»، «بزرگتر» و «اولین رقص» و در موزیک ویدئوی ترانهٔ «عزیزم» و همچنین حرکات رقصش و نوع اجرای کنسرت‌هایش و رفتار و پوشش لباس‌هایش.[۳۸][۳۹][۴۰][۴۱][۴۲] او هوادار سیاست‌های باراک اوباما است اما می‌گوید که علاقه‌ای به این که ساکن آمریکا و یک شهروند آمریکایی باشد ندارد. او زادگاهش، کانادا را این گونه توصیف می‌کند: «بهترین کشور دنیا» و برای این جمله، میزان بالای سلامتی و امنیت در کشورش را به عنوان دلیل مثال زد. آلبوم شناسی [ویرایش] نوشتار اصلی: آلبوم‌شناسی جاستین بیبر آلبوم‌های استودیویی دنیای من ۲.۰ (۲۰۱۰) زیر درخت دارواش (۲۰۱۱) باور (۲۰۱۲) آلبوم‌های چندآهنگه (EP) دنیای من (۲۰۰۹) آلبوم‌های ریمیکس دنیاهای من آکوستیک (۲۰۱۰) هرگز نگو هرگز – ریمیکس‌ها (۲۰۱۱) آلبوم‌های گردآوری‌شده دنیاهای من: کلکسیون (۲۰۱۰) فیلم‌ها [ویرایش] سال عنوان فیلم نقش توضیحات ۲۰۰۹ True Jackson, VP خودش بازیگر مهمان My Date With... ۲۰۱۰ Silent Library School Gyrls Cameo یکشنبه شبه زنده ستارهٔ مهمان/اجراکننده اپیزود ۳۵.۱۸ سی‌اس‌آی (جیسون مککان) Shock Waves (فصل ۱۱، قسمت ۱)and other episodes not yet aired. Hubworld بازیگر مهمان فصل ۱، اپیزود ۱ The X Factor uk اجرا کننده قسمت ۷، هفتهٔ ۸ ۲۰۱۱ Extreme Makeover: Home Edition بازیگر مهمان یکشنبه شبه زنده ستارهٔ مهمان اپیزود ۳۶.۱۴ جاستین بیبر: هرگز نگو هرگز خودش این فیلم ۳ بعدی در فوریه ۲۰۱۱ منتشر شد So Random!‎ بازیگر مهمان بیبر در دسامبر ۲۰۱۱ در این برنامه شرکت می‌کند جستارهای وابسته [ویرایش] فهرست پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی واژه‌نامه [ویرایش] ↑ Stratford, Ontario ↑ Pattie Mallette ↑ Jeremy Bieber ↑ Someday At Christmas منابع [ویرایش] مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «جاستین بیبر»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۸ فوریه ۲۰۱۱). ↑ Gil Kaufman. «Adele, Lady Gaga, Justin Bieber Land New Guinness Records» ‎(انگلیسی)‎. ام‌تی‌وی، ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۱ نوامبر ۲۰۱۱.  ↑ “Justin Bieber, Venture Capitalist: The Forbes Cover Story”. Fobes. 16 May 2012. Retrieved 3 May 2012.  ↑ Collar, Matt. “Justin Bieber Biography”. Allmusic. Retrieved 22 December 2011.  ↑ “IFPI publishes Digital Music Report 2011”. ifpi.org, 20 January 2011. Retrieved 27 April 2012.  ↑ «The 2011 TIME 100» ‎(انگلیسی)‎. تایم. بازبینی‌شده در ۷ اردیبهشت ۱۳۹۰.  ↑ «برندگان جوایز بیلبورد معرفی شدند». بی بی سی فارسی، ۲ خرداد ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۴ خرداد ۱۳۹۰.  ↑ «Full List: The Best-Paid Celebrities Under 30». Forbes.com. بازبینی‌شده در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۱.  ↑ Tiffany Lee. «Fly Like Justin Bieber For Just $19,000 A Trip» ‎(انگلیسی)‎. یاهو!، ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۱.  ↑ Grein, Paul. “Week Ending Nov. 6, 2011. Albums: Bieber Beats Elvis”. یاهو!, 10 نوامبر 2011. Retrieved 10 نوامبر 2011.  ↑ «Justin Bieber's 'Mistletoe' Brightens Billboard 200 With No. 1 Debut» ‎(انگلیسی)‎. بیلبورد، ۹ نوامبر ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۹ نوامبر ۲۰۱۱.  ↑ «جاستین بیبر میخواهد مانند مایکل جکسون باشد». وب‌گاه رسمی هواداران فارسی‌زبان مایکل جکسون، ۲۱ دی ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۲۱ دی ۱۳۹۰.  ↑ “Justin Bieber”. vmagazine.com, 11 January 2012. Retrieved 13 January 2012.  ↑ سایت رسمی بیلبورد . ↑ سایت رسمی بیلبورد . ↑ Golden Palace Casino ↑ حال، فیریمن. «Stuff That Makes a Gay Heart Weep: A Definitive Guide to the Loud & Proud Dislikes of Millions» ‎(انگلیسی)‎. Adams Media، ۱۶ نوامبر ۲۰۱۰. ۵۰ شابک= 9781440506550.  ↑ هارویتز، لاری. «Queer Girls in Class: Lesbian Teachers and Students Tell Their Classroom Stories» ‎(انگلیسی)‎. Peter Lang، ۱۰ آپریل ۲۰۱۱. ۵۸ شابک= 9781433110979.  ↑ BBC ↑ «Why is Justin Bieber so loved and hated?» ‎(انگلیسی)‎. The Telegraph، ۶ ژوئیه ۲۰۱۰. بازبینی‌شده در ۶ ژوئن ۲۰۱۱.  ↑ «Justin Bieber accused of fathering baby» ‎(انگلیسی)‎. ۲ نوامبر ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۳ نوامبر ۲۰۱۱.  ↑ «Justin Bieber on baby claims: "Never met the woman"». سی‌بی‌اس نیوز.  ↑ «Justin Bieber a dad? Pop star ignores the "gossip"» ‎(انگلیسی)‎. سی‌بی‌اس نیوز. بازبینی‌شده در ۶ نوامبر ۲۰۱۱.  ↑ «Justin Bieber fans launch online death threats at mother of his 'love child'» ‎(انگلیسی)‎. دیلی تلگراف، ۴ نوامبر ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۶ نوامبر ۲۰۱۱.  ↑ «Justin Bieber Will Take Paternity Test» ‎(انگلیسی)‎. یاهو!، ۸ نوامبر ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۸ نوامبر ۲۰۱۱.  ↑ رانسون، جون. «Justin Bieber: One day with the most Googled name on the planet» ‎(انگلیسی)‎. انگلستان: گاردین، ۱۳ نوامبر ۲۰۱۰.  ↑ Elliott, David. “Justin Bieber”. vmagazine.com. Retrieved 13 January 2012.  ↑ روزنامه هاآرتص چاپ تل آویو. «The Jewish ۲۹-year-old behind Justin Bieber» ‎(انگلیسی)‎. ۷ فوریه ۲۰۱۱.  ↑ روزنامه هاآرتص چاپ تل آویو. «Justin Bieber's Jewish secret to a great performance» ‎(انگلیسی)‎. ۱۶ فوریه ۲۰۱۱.  ↑ Alyssa Stevens. «Justin Bieber and Bibi: A meeting canceled by Israeli politics» ‎(انگلیسی)‎. The Christian Science Monitor، ۱۳ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ Jennifer Lipman. «Justin Bieber's meeting with Benjamin Netanyahu cancelled» ‎(انگلیسی)‎. THE JEWISH CHRONICLE ONLINE، ۱۳ آوریل ۲۰۱۱.  ↑ Jennifer Lipman. «Justin Bieber, Bar Mitzvah boy?» ‎(انگلیسی)‎. THE JEWISH CHRONICLE ONLINE، ۴ اکتبر ۲۰۱۰.  ↑ Jennifer Lipman. «Justin Bieber's Hebrew tattoo from Israel» ‎(انگلیسی)‎. THE JEWISH CHRONICLE ONLINE، ۲۷ می ۲۰۱۱.  ↑ Daily Mail Reporter. «Like father, like son: Justin Bieber and dad's matching Hebrew tattoos» ‎(انگلیسی)‎. DailyMail.co.uk، ۲۷ جولای ۲۰۱۱.  ↑ ساکسبرگ، لین. «Baby Baby -better be born in Canada; Bieber disses american health care -and says no to abortion» ‎(انگلیسی)‎. The Ottawa Citizen، ۱۷ فوریه ۲۰۱۱.  ↑ «Justin Bieber interview Rolling Stone» ‎(انگلیسی)‎. رولینگ استون.  ↑ «Justin Bieber Posts 'It Gets Better' Video» ‎(انگلیسی)‎. ام‌تی‌وی.  ↑ «It Gets Better Project website».  ↑ «Jackson kept things appropriate» ‎(انگلیسی)‎. digitalspy.com، ۳ فوریه ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۱۳ خرداد ۱۳۹۰.  ↑ «تقدیر جاستین بیبر از مایکل جکسون» ‎(فارسی)‎. وب‌سایت رسمی هواداران مایکل جکسون در ایران، ۱۵ بهمن ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۱۳ خرداد ۱۳۹۰.  ↑ «I want to be like Jackson» ‎(انگلیسی)‎. digitalspy.com، ۴ ژانویه ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۱۳ خرداد ۱۳۹۰.  ↑ «قدردانی جاستین بیبر از مایکل جکسون» ‎(فارسی)‎. وب‌سایت رسمی هوادارن مایکل جکسون در ایران، ۱ آذر ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۱۳ خرداد ۱۳۹۰.  ↑ «Justin Bieber's Michael Jackson Inspired Fashion» ‎(انگلیسی)‎. clicker.com، ۲۲ مارس ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۱۵ خرداد ۱۳۹۰.  پیوند به بیرون [ویرایش] جاستین بیبر در پروژه‌های خواهر گفتاوردهای مرتبط در ویکی‌گفتاورد پرونده‌های مرتبط در ویکی‌انبار وب‌گاه رسمی جاستین بیبر در یوتیوب جاستین بیبر در فیس‌بوک جاستین بیبر در توئیتر جاستین بیبر در مای‌اسپیس جاستین بیبر در ام‌تی‌وی جاستین بیبر در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb) رتبهٔ تک‌آهنگ‌های جاستین بیبر جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد [نمایش] ن • ب • وجاستین بیبر آلبوم‌شناسی جاستین بیبر آلبوم‌های استودیویی دنیای من ۲.۰ (۲۰۱۰) · زیر دارواش (۲۰۱۱) · باور (۲۰۱۲) آلبوم‌های چندآهنگه دنیای من (۲۰۰۹) آلبوم‌های گردآوری‌شده دنیاهای من: کلکسیون (۲۰۱۱) آلبوم‌های ریمیکس دنیاهای من آکوستیک (۲۰۱۰) · هرگز نگو هرگز - ریمیکس‌ها (۲۰۱۱) فیلم‌ها جاستین بیبر: هرگز نگو هرگز (۲۰۱۱) تورها تور آربان بی‌هوییر (۲۰۰۹) · تور دنیای من (۲۰۱۰) · تور باور (۲۰۱۲) نوشتارهای وابسته فهرست جوایز جاستین بیبر · اسکوتر براون · آشر · آیلند رکوردز · آربی‌ام‌جی رده [نمایش] ن • ب • وتک‌آهنگ‌های جاستین بیبر آلبوم‌شناسی جاستین بیبر دنیای من «یک‌بار» · «یک دختر تنها» دنیای من ۲.۰ «عزیزم» · «اینی مینی» · «کسی برای دوست داشتن» · «لبخند بزن» دنیاهای من: کلکسیون «دعــا» هرگز نگو هرگز - ریمیکس‌ها «هرگز نگو هرگز» زیر دارواش «داروش» باور «دوست‌پسر» · «مردن در آغوش تو» تک‌آهنگ‌های مشترک «ما دنیاییم ۲۵ برای هائیتی» · "Wavin' Flag" · «در کنار تو» · «Live My Life» ترانه‌ها «مرا دوست بدار» · «دختر محبوب» · «به سمت زمین» · «بزرگ‌تر» · «اولین رقص» · «هرگز نمی‌زارم بری» · «اون باید من باشم» · «تمام چیزی که برای کریسمس می‌خوام تو هستی» · «نوبت تو (هدیه روز مادر)» [نمایش] ن • ب • وچپ‌دستان سرشناس دانشمندان افلاطون • ارسطو • آیزاک نیوتن • انیشتین • نیچه • بیل گیتس سیاست‌مداران مهاتما گاندی • جرالد فورد • رونالد ریگان • جورج هربرت واکر بوش • بیل کلینتون • جان اف کندی • باراک اوباما هنرمندان بازیگران چارلی چاپلین • استیو مک کوئین • آمیتاب باچان • رابرت دنیرو • سیلوستر استالونه • تام کروز • جیم کری • جولیا رابرتز • نیکول کیدمن • آنجلینا جولی • سارا جسیکا پارکر خوانندگان جورج مایکل • امینم • فیفتی سنت • لیدی گاگا • جاستین بیبر • کرت کوبین دیگر هنرمندان بتهوون • باخ • لئوناردو داوینچی • میکل‌آنژ • پیکاسو • شکسپیر  • الیزابت کاتن برگرفته از «http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=جاستین_بیبر&oldid=8177816» رده‌ها: زادگان ۱۹۹۴ (میلادی) افراد زنده جاستین بیبر اهالی انتاریو برندگان جایزه بریت برندگان جایزه بیلبورد برندگان جایزه جونو برندگان جوایز موسیقی آمریکا برندگان مراسم اهدای جوایز موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی چپ‌دستان سرشناس خوانندگان پاپ اهل کانادا خوانندگان دهه ۲۰۰۰ (میلادی) خوانندگان دهه ۲۰۱۰ (میلادی) خوانندگان مرد اهل کانادا خوانندگان هیپ‌هاپ خواننده-ترانه‌سرایان اهل کانادا موسیقی‌دانان اهل انتاریو هنرمندان
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم مهر 1391ساعت 21:12  توسط صبا و نوشا  |